Park Open 27 juli: Ode to the Quiet, Julian Hertz, Maaike van der Weide en Tuesday

Ode to the Quiet

Er waren wat problemen met het geluid. Wat heet: Ode to the Quiet begon ruim drie kwartier te laat! En dan nog: er werd wat gepield op het podium, de gitarist deed wat met de effekten, de basgitaar moest nog wat worden bijgestemd... En toen.... voltrok zich het wonder: uit het gepiel kwamen wonderschone klanken tevoorschijn en de wonderschone klanken ontwikkelden zich tot wonderschone songs en ik begreep dat het weer gebeurd was... Zo eens per jaar treedt er een band op op de Ronde Weide, waarbij het lijkt alsof die speciaal voor mij is uitgezocht. Ode to the Quiet is zo'n band. (Niet vreemd dus, dat Tim van Nausica vlak bij mij in het publiek zat) Wat vind ik dit mooi! De composities zijn complex en sfeervol en eentje is zelfs gepikt van Claude Debussy, een klassiek componist, waarvan ik ook niet alle deuntjes paraat heb. Deze band gaat duidelijk niet voor het makkelijke succes (dan hadden ze wel het eerste thema uit Fr Elise gekozen...), maar voor vakmanschap, inventiviteit en pure schoonheid. Brein van de band lijkt Marianne Oldenburg te zijn. Zij zingt en begeleidt zich op de piano met af en toe wat klanken op de synthesizer. Zij tekent voor bijna alle composities. Gitarist Tobias Kerkhoven speelt heel lekker gitaar en af en toe wat slide-gitaar, waarbij hij de grenzen van de hoogte opzoekt. Verder speelt hij ook wat steelguitar en zelfs de theremin, die in n compositie van zijn hand aan bod komt. Bassist Evert van der Waa gebruikt een synthesizer voor de tonen die wat langer moeten klinken en drummer Otto de Jong gaat soms flink tekeer en wisselt zijn geluid af, niet alleen door gebruik van verschillende stokken, maar ook door net zo'n soort elektronisch kastje als we vorige week gezien hebben: een Roland SPD SX (opnieuw dank, Sander). Vijfde bandlid is de taperecorder, waar wat elektronische klanken en extra pianopartijen op staat en die ongegeneerd midden op het podium staat. Nadeel was, dat  de aanvankelijke technische problemen de band nogal zwaar leken te hebben aangegrepen. Het plezier op het podium leek daar wat onder te lijden. Maar dat stond een overigens zeer geslaagd optreden niet in de weg. Mooi, sfeervol, afwisselend... En de CD is ook prachtig. Daar wordt ook nog een beetje meerstemmig op gezongen. Tip voor de band: als je graag op de radio wil, zet dan ook de tijden op de CD-verpakking. (Binnenkort dus in Symfo. Houd het in de gaten op mijn weblog).

Ode to the Quiet
Marianne Oldenburg
Tobias Kerkhoven
Evert van der Waa
Ode to the Quiet
Marianne Oldenburg
Marianne Oldenburg
Marianne Oldenburg
Tobias Kerkhoven
Tobias Kerkhoven
Tobias kerkhoven
Tobias Kerkhoven
Tobias kerkhoven
Evert van der Waa
Evert van der Waa
Otto de Jong
Otto de Jong
Otto de Jong

Taperecorder van Ode to the Quiet


Ode to the Quiet heeft een website en staat op Facebook

Julian Hertz

Julian Hertz, daar heb ik al eens eerder over geschreven en ik was niet erg enthousiast. Julian is een jongen met een gitaar en daar is alles mee gezegd (desondanks ga ik nu nog een tijdje door). Hij heeft een aardige stem en begeleidt zichzelf met gebroken akkoorden, zoals dat 50 jaar geleden erg hip was. Ik moet regelmatig aan Ralph McTell denken en misschien vindt Julian dat wel een compliment. De meeste van zijn liedjes gaan gewoon over de liefde, maar hij vond het tijd worden voor een liedje tegen de oorlog (goed plan!) en dus coverde hij de I-feel-like-I'm-fixing-to-die Rag van Country Joe McDonald, dat ook te vinden is op het exemplaar van Woodstock dat bij u in de kast staat. Een liedje uit 1969 dus, dat erg tijd- en plaatsgebonden is, want het gaat heel erg over Vietnam. Alsof er na 1969 geen mooiere liedjes over de oorlog, meer algemeen ook, zijn geschreven. Ik noem maar een No Quarter van Led Zeppelin of Summer Soldier van Barclay James Harvest. Afijn, saai dus.


Julian Hertz


Julian Hertz heeft een website

Maaike van der Weide 

En dan nog zoiets: een meisje met een gitaar! Maar wacht eens... Hier gebeurt iets! Vanaf het eerste intro klinken opmerkelijke dissonanten. En dat blijkt dan volkomen onverwacht door te lopen in Summertime van George Gershwin! Maaike van der Weide speelt covers, op een geheel eigen wijze gearrangeerd. Mijn voornaamste kritiekpunt is, dat ze probeert te klinken als iemand anders. Het lijkt alsof ze het huilerige keelgeluid heeft afgekeken van Kim Carnes in Bette Davis Eyes. Dat geeft haar optreden wel iets dramatisch, maar ook iets gekunstelds. En het lijkt me niet goed voor haar stembanden. Als ze tussen de liedjes door iets vertelt, blijkt ze een veel prettiger stemgeluid te hebben. Ik ben wel benieuwd ze zou klinken als ze ook bij het zingen gewoon haar eigen stem gebruikte. Haar gitaarspel is, op zijn zachtst gezegd, opnerkelijk. Ze gebruikt subtiele akkoorden met veel dissonanten. Er was een liedje waarbij continu een septiem meeklonk. (Ben ik hier duidelijk genoeg? Ik bedoel: stel dat het liedje in A stond, dan zat in elk akkoord een G.) Een ander liedje sluit ze af met een none-akkoord. Constant hoor je rare dingen: heel spannend en boeiend. En dan het repertoire: in haar eigen, volkomen unieke stijl brengt ze liedjes als So Lonely van The Police, Losing My religion van REM en als afsluiter Whole Lotta Love van Led Zeppelin. Dat heeft Tori ook al eens gedaan en de uitvoering van Maaike doet daar eigenlijk niet echt voor onder. Maar waar Tori het laaste couplet overslaat, zingt Maaike rustig de regel "I'm gonna give you every inch of my love", waaruit mogelijk blijkt dat ze te jong is om de dubbelzinnigheid van deze tekst te begrijpen. (U weet toch welk liefdesinstrument in de Engelstalige gebieden in inches wordt gemeten?) Overigens is ze bepaald niet te jong om beeldschoon te zijn en dat is ook mooi meegenomen.


Maaike van der Weiden

Maaike van der Weiden
Maaike van der Weiden
Maaike van der Weiden
Maaike van der Weide staat op SoundCloud

Tuesday

Als hoofdprogramma: de winnaars van de Park Open Publieksprijs van vorig jaar: Tuesday! Er was een prijsuitreiking met een oorkonde (Gephotoshopped? Nee hoor, ik gebruik GraphicConverter) en een fles champagne. En toen ging het los. Wauw! Wat is dit toch een leuke band! Ze spelen poprock, maar de nadruk lijkt steeds meer op rock te komen liggen. Heerlijk! De stem van Amber is alweer wat mooier en krachtiger en haar presentatie weer iets zwieriger. Erik ragt nog wat beestachtiger op de gitaar. Dat zelfde gaat op voor Marjolein op de basgitaar. En Jos gaat tekeer op de drums dat het een lieve lust is. Gastvocaliste Doraly verzorgt een mooie tweede stem en zwaait met wat slagwerk. Ook Marjolein zingt af en toe wat mee en de twee- en driestemmige zang is prima. De vorige keer dat ik Tuesday zag spelen, was er nog een (behoorlijk goeie!) toetsenist bij. Die ontbrak deze keer, maar heel erg was dat niet. Amber speelt regelmatig wat akkoorden op de keytar en slechts een enkele keer had ik het gevoel dat wat extra pianoklanken wel op hun plaats zouden zijn. Erik gebruikt zijn gitaar ook een keer als slag-instrument. Jos wisselt het drumgeluid leuk af met verschillende stokken en brushes. En ik heb heel per ongeluk ook nog een erg leuke foto van Marjolein gemaakt (terwijl ik eigenlijk Doraly in beeld wilde hebben). En alles leek al griezelig naar perfektie te neigen, toen plotseling iemand naast me kwam zitten die zei: "Ze zit er wel af en toe flink naast." Dat was even schrikken. Ik vind Amber natuurlijk erg leuk, ik heb haar vanaf heel jong naar deze plaats toe zien groeien en het kan dus best zijn, dat ik mijn superkritische gehoor nog niet heb ingeschakeld. En toen ik dat wel deed, toen bleek het te kloppen: Amber zit er inderdaad af en toe flink naast. Nou ja, zo erg is het nou ook weer niet, maar voor de volgende keer dus graag even de puntjes op de i, zodat zelfs de meest kritische luisteraars volop kunnen genieten.

Tuesday
Oorkonde voor Tuesday
Champagne voor Tuesday
Amber van Tuesday
Amber Nefkens van Tuesday
Amber Nefkens van Tuesday
Amber Nefkens van Tuesday
Erik Boom van Tuesday
Erik Boom
Marjolein van Tuesday
Jos Brethouwer van Tuesday
Jos Brethouwer van Tuesday
Doraly Vermeulen
Doraly Vermeulen
Doraly Vermeulen
Marjolein van Tuesday
Tweestemmige zang van Tuesday
Driestemmige zang van Tuesday
Amber Nefkens van Tuesday
Amber Nefkens
Erik Boom van Tuesday
Jos Brethouwer van Tuesday
Jos Brethouwer van Tuesday
Marjolein van Tuesday
Amber Nefkens van Tuesday
Amber Nefkens van Tuesday
Tuesday

Tuesday heeft een website (die niet helemaal up to date is) en staat op Facebook